Stowarzyszenie

o hospicjium
Stowarzyszenie Hospicjum im. Anny Olszewskiej jest niezależną, pozarządową organizacją charytatywną powołaną do sprawowania wszechstronnej opieki nad osobami z zaawansowaną chorobą nowotworową i do udzielania pomocy Ich rodzinom w domach u Chorych.

Pomysł powołania w Skierniewicach hospicjum domowego powstał w 1999r. Na pierwszej zorganizowanej konferencji zwrócono uwagę „Jaką rolę społeczną pełni Hospicjum domowe, jego miejsce we współczesnym systemie ochrony zdrowia i pomocy społecznej” oraz „Opieka długoterminowa, a hospitalizacje domowe: możliwości organizacyjne, skutki finansowe i znaczenie społeczne”. Inicjatorem konferencji był ówczesny dyrektor Oddziału Łódzkiej Regionalnej Kasy Chorych w Skierniewicach p. Zbigniew Figat. Wśród osób zaproszonych byli: przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej, przedstawiciele samorządów lokalnych, lekarze, pielęgniarki, pracownicy mediów lokalnych. Gościem honorowym była p. Katarzyna Kowalewska – prezes Hospicjum Kutnowskiego, które miało służyć za wzór do utworzenia podobnej instytucji w Skierniewicach. Wkrótce na zebraniu założycielskim 17 sierpnia 1999 roku zawiązał się komitet Stowarzyszenia Hospicjum im. Anny Olszewskiej. W jego skład weszły 22 osoby, przedstawiciele różnych zawodów, wśród nich byli m.in.: urzędnicy, prawnicy, nauczyciele, ekonomiści, dziennikarze, lekarze, pielęgniarki i inni. W dniu 20 października 1999r. dokonano rejestracji Stowarzyszenia Hospicjum w Sądzie Okręgowym w Skierniewicach oraz nadano mu statut.

władze stowarzyszenia

ZARZĄD STOWARZYSZENIA HOSPICJUM

Magdalena Kuśmierczyk – Prezes
Monika Zdzieszyńska – Vice Prezes
Renata Parol Piwek  – Skarbnik

KOMISJA REWIZYJNA STOWARZYSZENIA HOSPICJUM

Katarzyna Darnowska
Hanna Maria Skiba
Maria Kamińska

WALNE ZEBRANIE CZŁONKÓW STOWARZYSZENIA HOSPICJUM

statut stowarzyszenia
Nasza patronka
anna olszewska

a.olszewska7Anna Olszewska urodziła się 10 maja 1911 roku w Łazach, w powiecie będzińskim. Jej pierwszą pracą była opieka nad dziećmi folwarcznymi na Podlasiu, potem w charakterze gospodyni przy prowadzeniu pensjonatu na wsi.
W 1938 roku ukończyła kurs sanitarny Polskiego Czerwonego Krzyża.
W  latach 1939 – 1949 pracowała w punkcie sanitarno – odżywczym mieszczącym się na dworcu kolejowym w Skierniewicach, gdzie do jej obowiązków należało wysyłanie paczek dla jeńców. W momencie wybuchu wojny pracowała również w Szpitalu Zakaźnym PCK jako sanitariuszka, dodatkowo od 1940 roku pomagała również w Biurze Informacyjnym PCK. W 1941 roku podjęła prace w schronisku dla inwalidów wojennych zorganizowanym przez PCK – jednostka ta powstała między innymi dzięki zaangażowaniu Olszewskiej i działała przez 4 lata.
Przez cały ten czas Olszewska niosła pomoc swoim podopiecznym – sama zdobywała jedzenie, opał oraz robiła opatrunki. Opiekując się wszystkimi niosła nie tylko pomoc pielęgniarską, ale dawała również wsparcie duchowe rozmową i modlitwą tym, którzy najbardziej tego potrzebowali. Aktywnie włączała się w akcje szczepień ochronnych organizowanych przez PCK.W roku 1943 została współpracownikiem Zarządu Głównego PCK działającym na terenie ówczesnego powiatu łowickiego.  Po wybuchu powstania warszawskiego w 1944 roku pracowała w szpitalu, najczęściej w dyżurach nocnych przy powstańcach. Sama Anna Olszewska była zaprzysiężona w AK – ukrywała również osoby, które poszukiwane były przez Niemców, była również aktywnym członkiem Ligi Kobiet.
Przez podopiecznych nazywana Siostrą Hanią. Najdłużej związana była zawodowo ze Szpitalem Miejskim
w Skierniewicach i stacją pogotowia ratunkowego.  28 grudnia 1951 roku Olszewska wyjechała na kurs przygotowawczy do Państwowego Egzaminu Pielęgniarskiego. Od 1 marca 1952 pracowała już na stanowisku pielęgniarki – dyspozytorki. 23 czerwca 1958 roku otrzymała świadectwo ukończenia egzaminu państwowego dla pielęgniarek. Przez całe swoje życie niosła bezinteresowną pomoc osobom starszym i chorym nie tylko zawodowo, ale również po pracy, często z własnych środków do życia pomagała innym.
Anna Olszewska zmarła 10 września 1992 roku. Dokładnie 22 grudnia 1997 Rada Miasta Skierniewice nadała jej tytuł Honorowy Obywatel Miasta.

Za wzorową pracę i postawę oraz za wszystkie swoje zasługi otrzymała wiele wyróżnień, nagród i odznaczeń, a wśród nich:

  1. Odznakę honorową PCK IV stopnia nr 9951 w roku 1959,
  2. Pamiątkową odznakę 50-lecia PCK nr 2399 w roku 1969,
  3. Złoty Krzyż Zasługi nr 178-70-21 w roku 1970,
  4. Krzyż Kawaleryjski Orderu Odrodzenia Polski nr 435-81-34 w roku 1981,
  5. Medal 40-lecia Polski Ludowej nr 16/163/84M w roku 1984,
  6. Zasłużony dla Zdrowia i Narodu nr 553-89-44 w roku 1989,
  7. Odznaką Honorową PCK I stopnia nr 114927 w roku 1990.